Wat het object bijzonder maakt, is dat het letterlijk een plek verbeeldt die niet meer bestaat. Een plek die voor de mensen die er gedurende 21 jaar woonden, de kinderen die er opgroeiden en de mensen die er werkten en omheen woonden betekenis heeft, zowel positief als negatief. Veel bewoners van het azc Klompjan kregen uiteindelijk een status en zijn Nederlander geworden. Voor deze mensen is hun tijd in het azc een periode in hun leven die zij nooit zullen vergeten. Zij hebben verdrietige en pijnlijke herinneringen, maar ook goede en mooie. In de film ‘Asielzoeka’s’ van Sergej Kreso vertellen jongeren over de heimwee die ze voelen naar die tijd. Voor hen is het azc de plek waar ze tot rust kwamen en soms opnieuw wortelden, maar ook waar ze de zorgen en het trauma van hun ouders voelden en waar ze vriendschappen sloten, een plek van gelaagde herinnering dus.

“Met dit project gingen we, met de maquette als urgente aanleiding, op zoek naar het erfgoed van hen die gedwongen waren om Nederland tot hun thuisland te maken. We noemden het project ‘Tussenlanding’ omdat een verblijf in een azc tijdelijk is en als een tussenfase wordt gezien en beleefd. Tegelijkertijd is het ook een periode die er in al zijn gelaagdheid toe doet. Het doel was en is om de maquette duurzaam te bewaren en toegankelijk te maken in samenwerking met (een) museale partner(s) en vele belanghebbenden.” 

De maquette van Karen Gegiazarian werd in 2023 aangekocht door het Rijksmuseum in Amsterdam als betekenisvol erfgoed en maakt onderdeel uit van het Rijkscollectie. Nog tot midden november 2025 is de maquette in het Rijksmuseum te zien op de afdeling Geschiedenis van de 20e eeuw. 

In 2024-2025 werkte Milena aan een boek over de reis van de maquette. ASIEL – (Auto)biografie van een verweesd object verschijnt in oktober 2025. 

In samenwerking met het Tussenlanding Collectief, Imagine IC, de gemeente Hof van Twente en vele belanghebbenden onderzoekt Milena momenteel hoe de geschiedenis van azc Klompjan, de verhalen en het archief, ook in Markelo een plek kunnen krijgen. 

Het grassroots Tussenlanding Collectief, gegroeid naar aanleiding van de maquette van azc Klompjan, ontwikkelt zich in de tussentijd tot een stichting die de migratiesamenleving als realiteit omarmt, geïnspireerd door Steven Vertovec’s concept van Superdiversiteit en het WRR-rapport Samenleven in verscheidenheid (2020). Dit inspireert ons om op nieuwe manieren naar de samenleving te kijken en daarin te navigeren, in de geest van waar het allemaal mee begon: de verweesde maquette van Karen G. en de unieke, inclusieve omgang daarmee.